အဘက ညနေငါးနာရီဆိုရင် ဟေ့ကောင် လာဟေ့ လမ်းလျှောက်ရအောင်ဆိုပြီး အိမ်နားပတ်ဝန်းကျင်တဝိုက်ကို လေးဆယ့်ငါးမိနစ်သာသာလောက် မြေးအဖိုးနှစ်ယောက် လမ်းလျှောက်လေ့ရှိတယ်။
သူက မနက်(၆)နာရီနဲ့ ညနေ(၆)နာရီမှာ ဘုရားဝတ်ပြုတာ ပုတီးစိပ်တာကို ပုံမှန်ပြုလုပ်သူ။ တနေ့နှစ်ကြိမ်။ အဲဒီအချိန်တွေမှာ ဘယ်လောက်အရေးပါတဲ့ ဘယ်သူလာလာ၊ ဘယ်လောက် အန္တရာယ်များတယ်ပြောပြော ဝတ်ပြုတာကိုတော့ အပျက်မခံသူ။ ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ရတာ နှစ်ကြိမ်လောက်ရှိတယ်။ တခုကို ပြောပြလို့ရတဲ့အတွက် ပြောပြပါမယ်။
နာမည်ကြီး အထက်လမ်းဆရာတယောက် အိမ်ကို အလည်လာတယ်။ ဆရာကြီးဘယ်သူပေါ့လေ။ သူက သူ့တပည့်တပန်းတွေနဲ့။ ပင့်လာသူက အဘအသိထဲကပဲလို့ ဆိုပါစို့။
ဧည့်ခန်းက ထိုင်ခုံတွေမှာ ဆရာနဲ့အဖွဲ့ထိုင်နေချိန် အဘက ဘုရားစင်ရှေ့ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး ဘုရားရှိခိုးနေချိန်။ ဘုရားစင်က ဧည့်ခန်းရဲ့ ညာဘက်မှာ ရှိတယ်။ မြင်နေရတယ်။ အထက်လမ်းဆရာတို့ဆိုတာလည်း သိတယ်။ ဝတ်ပြုတာကို အချိန်ခဏဆိုင်းပြီး ဧည့်ခံစကားပြောမယ်လို့ ယူဆမိခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အဘက ညနေတိုင်း လုပ်နေကြဖြစ်တဲ့ ဘုရားရှိခိုးဝတ်ပြုတာကို အပျက်မခံဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း မနှေး မမြန် ဆောင်ရွက်တယ်။ ဟိုလူတွေက ဘာသံမှ မထွက်။ အဘဝတ်ပြုပြီး ထလာမှ အဲဒီအဖွဲ့ သက်ပြင်းချနိုင်ကြတာ တွေ့ရတယ်။ အဘက သာကြောင်းမာကြောင်းမေးပြီး ဧည့်ခံစကားဆိုတယ်။
အဘက ဆိတ်နို့ကို ထမင်းနဲ့စားလေ့ရှိတယ်။ ဆိတ်နို့ဘယ်ကရလဲဆို လေးငါးအိမ်ကျော်မှာ ကျောင်းဆရာကြီးတို့အိမ်ရှိတယ်။ သူတို့က ဆိတ်ကောင်ရေ နည်းနည်းမွေးတယ်။ သားနှစ်ယောက်က ဆိတ်ကျောင်းရလေ့ရှိတယ်။ ဆရာကြီးရဲ့သားငယ်ဖြစ်သူကဆိတ်နို့ကို တလုံးချိုင့်ထဲ ထည့်ပြီး လာပေးလေ့ရှိတယ်။
အဘက ဒူးရင်းသီး သိပ်ကြိုက်တဲ့သူလည်းဖြစ်တယ်။ သူ ဒူးရင်းသီးစားနေတုန်းမှာ ရော့ဟေ့ ဒါလေး စားလိုက်လို့ ပြောပြီး တမွှာနှစ်မွှာပေးရင် ပေးနေတုန်းမှာ မြန်မြန်ယူပြီး စားရတယ်။ မယူရင် မကြိုက်ဘူးထင်ပြီး နောက်ပိုင်း သူစားနေတဲ့အခါ ကျွေးလေ့မရှိ။
အဘနဲ့ လမ်းလျှောက်လိုက်တဲ့အခါ သူက လမ်းဘေးဝဲယာမှာ အလေ့ကျပေါက်နေတဲ့ အပင်ကြီး အပင်ငယ်တွေကို လမ်းညှိုးထိုးပြရင်း အဲဒီအပင်က ဘာအပင်၊ ဘာအတွက်ကောင်းတယ်၊ ဆေးဘက်ဘယ်လိုဝင်တယ်၊ ဟိုအပင်ကြီးကတော့ ဘာအပင်၊ ဟင်းချက်ရာမှာ ဘာနဲ့ရောချက်လေ့ရှိကြတယ် စသည်ဖြင့် ပြောသွားတယ်။ လမ်းလျှောက်လိုက်ရင်း လမ်းမှာကြုံလို့ပြောသွားတဲ့ ဗဟုသုတတွေဖြစ်တဲ့အတွက် လမ်းကြုံဗဟုသုတလို့ မှတ်ရပါတယ်။
အဲဒီအပင်တွေက ဘယ်လိုခေါ်တယ်၊ ဘယ်နေရာမှာ သုံးတယ်၊ ဘာအတွက်ကောင်းတယ်ဆိုတာကို အဘ ဘယ်လိုသိခဲ့သလဲ။
သေချာတာကတော့ AI ခေတ်ရောက်နေသော်ငြား သဒ္ဓါတရားနဲ့ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဗဟုသုတပိုင်းဆိုင်ရာတွေမှာ ရှေ့ကလူကြီးတွေကို ခြေဖျားတောင် မမီသေးဘူး ဆိုတာပါပဲ။
ကျော်မောင်(တိုင်းတာရေး)
၂၈-ဖေဖေါ်ဝါရီ-၂၀၂၆
No comments:
Post a Comment